Ecuador – het zuiden, le sud

23 – 27 februari 2017

Na de ‘race’ door Noord-Peru, zijn we blij de grens mer Ecuador over te steken. De grensovergang had wel wat voeten in de aarde. We moesten meer dan 2u wachten op een code die nodig was voor op het immigratiedocument van de Def. Maar – behoudens dat – is onze eerste kennismaking met Ecuador erg positief. De douanebeambten waren heel erg sympathiek en dat blijkt met alle Ecuadorianen die we tegenkomen. De natuur is hier prachtig! Bananenbomen en andere fruitbomen (waarvan we meestal de naam niet kennen) wisselen elkaar af met ander groen en… bloemen! Dit alles in een groen heuvelig landschap (afin, heuvels… we zitten op hoogtes tussen de 2000 en 3000m boven zeeniveau). De weggetjes meanderen hier door de bergen, geen 50m zonder (scherpe) bocht. Geen makkelijke rijbanen, maar mijn chauffeur Jan doet dat uiteraard voortreffelijk! 

screenhunter_019

De wegen zijn hier anders best in goede staat en de huizen die we hier zien, hebben allen een hogere afwerkingsgraad dan de huizen die we de voorbije maanden hebben gezien.

Onze eerste stop is Zumba, gewoon een kleine tussenstop om dollars af te halen (Ecuadorianen betalen met de US dollar!), wat boodschappen te doen en een nachtje te slapen alvorens verder te reizen naar Vilcabamba.

Vilcabamba ligt slechts op 130 km, maar daar rij je hier al snel 2,5 tot 3u over.

Vilcabamba is een bijzondere plaats. De levensverwachting van de mensen hier ligt erg hoog. Er zijn alvast meerdere 100 plussers en dat zien we tijdens de carnavalsoptocht die we hier bijwonen. Dit kleine stadje is ook een populaire nieuwe woonplaats voor buitenlanders. Mensen van alle uithoeken van de (westerse!) wereld immigreren naar hier. Zo komen we een Belgische dame tegen die 10 jaar geleden besloten heeft hier Franse bakkerij te openen. We doen een klapke en kopen een aantal van haar heerlijke baguetten en broden. Zoooo zalig om nog eens een echt lekker brood te eten!

Het is hier net Carnavalweekend. En je moet duidelijk niet in Rio zijn om een uitbundig Zuid-Amerikaans carnaval mee te maken. We worden natgegooid met waterballonnen, de kinderen doen mee aan de schuimbussengevechten en zien er lief uit!

screenhunter_028

We verblijven hier in een ecolodge op het natuurdomein van Rumi Wilco net naast het stadscentrum. De gezellige blokhut is een perfecte schuilplaats tegen de veelvuldige regen hier. Ja, het is regenseizoen en daar kunnen we hier niet omheen.

Na ons vertrek uit Vilcabamba houden we nog halt in het Nationale Park van Podocarpus. Dit immense park kent een hele grote biodiversiteit. Er zijn meer dan 500 diersoorten (o.a. Zwarte beren, wolven, Puma’s en tapirs) en meer dan 3000 verschillende plantensoorten.

screenhunter_020

We picknicken eerst aan de rangerpost en gaan dan op wandel. De ranger raadde ons nog af om de wandeling van 5km te doen wegens her slechte weer, maar het zonnetje kwam weer door en dus wagen we het erop. 5km is toch geen grote wandeling, dus dat denken we snel afgelapt te hebben. Helaas, we doen er 3,5u over. De smalle weggetjes over de bergkammen zijn niet altijd makkelijk begaanbaar, er zijn vooral heel wat moeilijke klims en afdalingen. Op bepaalde plaatsen hangen er zelfs touwen om de wandelaars te helpen de stijle helling op te klauteren. Halverwege wordt het ook erg mistig en bewolkt. Het laatste uur van onze wandeling  regent het onophoudelijk en dus we zijn allemaal nat tot op onze onderbroek!

screenhunter_025

Gelukkig kunnen we hier in een hutje blijven slapen en hoeven we de tent met dit weer niet recht te trekken. Ook de overdekte kampeerkeuken van de rangers helpt ons om onze avond door te komen. Want de regen… die stopt niet!

Daags nadien zetten we koers naar Cuenca, de zogezegd levendigste stad van het land. Maar de bevolking moet hier nog met een kater in bed liggen. De straten zijn leeg, de winkels dicht. We eten in een Indisch restaurant (faut le faire, in Ecuador…) en slapen in een warm hotel, waar we ook onze kleren kunnen uithangen om droog te krijgen. 

———————————————————————

Equateur- le Sud

23 – 27 février 2017

Après “la course du Nord du Pérou”, nous sommes contents de pouvoir croiser la frontière d’Equateur. Nous sommes acceuillis par des douaniers super sympas, mais le temps d’arranger nos papiers prend plus que 2h!

Notre première impression de ce pays est très positive. La nature est splendide! Les collines vertes sont couvertes des bananiers, des arbres de papaya et des autres fruitiers dont nous ne connaissons pas le nom et… plein de fleurs! 

screenhunter_023

Les maisons et les jardins ici sont bien entretenus et tous les gents qu’on rencontre sont hyper sympas, gentils et sincères.

Les routes sont bonnes, mais lentes à cause des nombreuses virages. Pas toujours facile à conduire, mais mon chauffeur Jan fait un travail impéccable!

Notre premier arrêt se fait à Zumba. Rien qu’un petit stop pour retirer de l’argent (des US dollars ici en Equateur), faire des courses et de rester la nuit avant d’aller à Vilcabamba.

Vilcabamba est seulement à 130km, mais nous y faisons 2,5 à 3h à cause des routes sinueuses.

Vilcabamba est un endroit spécial. L’espérance de vie des gents ici est élevée. Qu’il y a plusieurs gents de plus de 100 ans est même claire dans la procession de carnaval.

screenhunter_030

Pas mal d’étrangers sont attirés par cette petite ville et viennent y habiter. Selon eux une dame de Namur qui a déménagé ici il y a 10 ans. Elle y a ouvert une boulangerie Française et nous nous régalons de ces pains et baguettes délicieux. Mmmmm, que ca fait du bien!

C’est le weekend de Carnaval. C’est claire, pas besoin d’être à Rio pour fêter un carnaval Sud-Américain. Nous sommes attaqués par des ballons d’eau et des bouteilles de mousse et nos enfants y participent avec plaisir!

Nous logeons dans un écolodge dans la domaine naturelle de Rumi Wilco, pas loin du centre ville. Ces cabines sont entièrement fait du bois et sont bien aménagés (cuisine équipée , salle de bain, des lits,….). Très cool, selon les enfants. 

Nous quittons Vilcabamba et nous dirigeons vers le Parque National de Podocarpus.  Ce parc contient plus que 500 sortes d’animaux (dont les ours noirs, des Puma’s, des tapirs, des loups,…) et plus que 3000 sortes de plantes et de fleurs. Nous prenons le picnic au station du ‘ranger’ et voulons faire une promenade de 5km. Le ranger nous advise de faire une promenade plus courte à cause du temps, mais quand le soleil réapparait, nous décidons évidemment de faire le tour complet. Les paysages sont magnifiques, mais la route est dûr à faire avec beaucoup de montés et déscente très difficile. Biensûr que le ciel devient de plus en plus nuageux et la pluie est de retour… Nous faisons finalement 3,5h pour faire cette randonnée et arrivons comme des poules mouillées au station du ranger. Heureusement qu’on peut loger ici dans un petit “cabaña” et que nous pouvons utiliser leur cuisine couverte de nous protéger de la pluie qui n’arrête pas de tomber…

screenhunter_027

Le lendemain nous embarquons nos vêtements salles et toujours mouillés et nous dirigeons vers la vie civilisée à Cuenca, la ville la plus vive en Equateur. Mais…. après ce weekend de carnaval, il y a peu de vie dans cette ville. Les magasins sont fermés et on voit peu de personnes dans les rues.

On s’en fou. Nous mangeons dans un resto indien et dormons bien chaud et sec dans un hotel ou on en profite de secher nos vêtements…

screenhunter_026

 Spijtig genoeg zijn we wat beeldmateriaal (van carnaval) kwijt dat we graag in de tekst hadden gezet. On a perdu quelques photos (selon ceux du carnaval), beaucoup de texte cette fois ci. Nos excuses.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s