Den dove en den blinde. Le sourd et l’aveugle

Puerto Madryn – van 22 tot 24… euh 25 oktober 2016

Na een paar dagen genieten in Peninsula Valdez, begeven we ons naar een camping in Puerto Madryn. We beleven enkele rustige dagen in deze mondaine kuststad. Er is goed internet op de camping, dus kunnen we onze “administratie” wat op orde zetten. Een paar mailtjes voor praktische zaken, de blog bijwerken, kostenbeheer etc. Kleren worden naar de “lavaderia” gebracht, we maken wandelingen en krijgen daarbij steevast gezelschap van een groepje honden en we hebben een blij weerzien met onze Duitse vrienden.
Op maandagvoormiddag (24/10) pakken we op ons gemakje alles in en gaan op trot. Plan is om naar Punta Ninfas te rijden, want we hebben gehoord dat dat de moeite waard zou zijn. Maar we willen eerst nog even langs de Land Rover garage rijden, die -ook weer van horen zeggen- de beste garage van Patagonië zou zijn. We hebben al sinds even een probleempje met de dieselpomp en dat verhoogt ons verbruik hier enorm. We willen dat laten nakijken. We komen er toe net voor de middag. De LR-man wil ons wel helpen, maar we moeten na siësta tijd terugkomen, 15u dus. Verdorie, dat geeft ons geen tijd voor een retourtje Punta Ninfas vandaag… Dan maar terug naar de camping waar de kinderen en ik ons weer helemaal installeren terwijl Jan toch graag even zelf aan zijn auto wil sleutelen. We spelen schooltje en Catan met Rafaël (zoon van de Duitsers) terwijl Jan toch terug nr de garage keert om nr de pomp te laten kijken. Hij komt echter van een kale reis terug. De “beste” LR garage blijkt ons niet te kunnen helpen, maar Jan heeft ondertussen zelf wat inkopen gedaan en krijgt het probleem zelf opgelost. Bravo!

Dinsdagochtend zelfde scenario: tent afbreken, inpakken en op weg naar Punta Ninfas. Nu loopt alles goed. De vreselijke Argentijnse weg vol bulten en putten wordt moeiteloos bereden door onze Def. Dat is blijkbaar niet voor iedereen het geval, want ergens verlaten op de weg staat een weggezakte mobile home. De Franse bewoners ervan zijn al 3u geleden vastgereden en hoopten sedertdien op hulp. De Defender trekt de Peugeot makkelijk uit zijn benarde situatie en beide zetten we onze weg voort.
Een paar kilometer later, bij het zoveelste hobbel-bobbel-stuk, roept Lucas plots “het dakrek beweegt!!!”. Dat had hij goed gezien. Het dakrek buigt helemaal naar rechts. Een snelle inspectie leert dat bijna alle ‘voetjes’ gedeeltelijk of geheel zijn afgescheurd. Sh*t, wat nu? Onze Franse mobile home komt eraan en zijn blij dat ze iets kunnen terug doen om ons te helpen. We steken al onze valiezen in hun voertuig, alle zware bakken gaan van het dak en worden in onze koffer gestoken en als “de dove en den blinde” rijden we verder tot onze eindbestemming.
Ter plaatse maken we een wandeling en maken plannen om onze tent daar op te zetten en een nachtje wild te te kamperen.
Maar daar komt snel verandering in. We zetten de tent op en waaien al bijna weg. De tent vangt ongelooflijk veel wind en we weten dat er nog meer wind voorspeld wordt voor de nacht. Inpakken en wegwezen dus! We hebben al genoeg brokken.
Op ’n halfuur tijd zijn we ingepakt en is heel de auto wordt herorganiseerd zodanig dat het dakrek zoveel mogelijk ontlast wordt. We zijn een goed team, een geoliede machine. Jan weet het dakrek tijdelijk wat te verstevigen met spanbanden en zo hotsen en botsen we terug 75 km terug naar de bewoonde wereld. We houden halt in Playa Union alwaar het dakrek gelast en verstevigd wordt en waar de kinderen hun toekomstplannen met ons delen. Ze gaan later allemaal de wereld rondreizen, Rianne in een VW Multivan, Lucas in een pick-up met mobile home opzet en Arthur – grote fan van Jommeke – per vliegende bol… 😄

22 oct – 24, euh 25 octobre: Puerto Madryn

Après avoir profité de la nature à Peninsula Valdez, nous retournons vers la ville, Puerto Madryn. C’est une autre ville ‘mondaine’. Un peu “Cannes à l’océan Atlantique”. Nous restons dans un camping avec internet. Bien à faire notre “administration” (update of the blog p.e.) et de jouer à l’école. Nous y retrouvons nos amis allemands, faisons des promenades etc. Des jours tranquils.


Le lundi matin nous débarrasons tout pour se rendre à Punta Ninfas ou on peut voir les éléphants de mers de tout près. Mais d’abord nous voulons passer par le garage Land Rover parce qu’on a un petit problème technique avec la pompe du gasoil. Pas encore habitué au rhytme argentin, nous y arrivons juste avant l’heure de midi. Le mec veux bien nous aider mais il faut retourner vers 15h. Mmmm, et maintenant? Rester un autre jour à Puerto Madryn (et remettre la tente au même endroit que l’on vient de le…?) ou continuer notre route?
Nous avons entendu que ce garage est le meilleur pour LR (Land Rover) en Argentine, donc nous rentrerons au camping ou les enfants et moi remettons la tente,… et Jan s’occupe de la voiture. Il veux quand-même examiner qu’il ne peut pas résoudre le problème lui même. Il y arrive presque mais à 16h il se dirige au garage LR pour être sur. Sans résultat! Zut! Mais il revient avec plein de matériel et réussit à résoudre le problème d’essence. Bravo!

Le lendemain on prend la route pour Punta Ninfas – pour du vrai. C’est 60 km de Puerto Madryn, mais on a entendu que ca vaut le coup. La route est mauvaise, comme nous sommes déjà habitués. Notre 4×4 bosse encore une fois impécable. Et elle sert, parce qu’on rencontre des Francais qui sont bloqués dans la boue avec leur mobile home. Apparement ils sont très contents de nous voir. Ils sont déjà bloqués pour 3 heures et sauf une petite voiture qui ne pouvait pas leur aider, nous sommes les premiers qui passons.
p1020055On hésite pas, la Def devant le Peugeot et… ils sont sauvés!
On continue la route avec plein de bosses et de troues quand tout d’un coup Lucas crie: “la gallerie bouge!!!” En éffet, elle pend bien à droite, le métal est craqué. Miljard de dju!
Les francais qui nous suivent nous viennent au secours. On met nos valises dans leur mobile home et les grand bacs lourds sur le toit vont dans notre coffre. Jan essaie de diminuer le problème en utilisant des éleinges en croix pour remettre un peu de stabilité.
Comme “le sourd et l’aveugle” nous arrivons à Punta Ninfas. Un bel endroit mais avec beaucoup de vent. Après une promenade entre les éléphants de mer, on installe la tente. Mais quand elle est debout, elle prend énormément de vent. La météo prévoit encore plus de vent pendant la nuit. On ne prend plus de risques pour nos matériels et donc on repense le plan: ranger la tente, mettre le maximum du bagage dans la voiture, surtout les bacs lourds. Tout le monde fait son mieux pour ns sauver de cette situation. C’est une belle collaboration d’équipe!
On laisse un petit mot pour les francais qui sont partis pour une promenade. Les valises sur le toit, les enfants sérrés sur 2 sièges, on prend la route pour un camping a Playa Union, 75 kilometer plus loin.
Les jours qui suivent on fait réparer la galerie, réorganise le bagage et les enfants nous partagent leurs projects pour le futur: des voyages partout dans le monde avec un multivan (Rianne), un pick-up camper (Lucas) ou en “vliegende bol” (Arthur, grand fan du BD Jommeke)…

Barbara

Advertenties

7 reacties op ‘Den dove en den blinde. Le sourd et l’aveugle

  1. opma schreef:

    Zo een DF, dat is toch een wreed machien hé!
    En onze Jan, dat is nogal een plantrekker en mecanieker zeg!
    En Barbara, die kan er nogal de moed in houden, niet?
    En die kinderen …. die hebben de microbe nu pas echt goed te pakken.
    Nog veel plezier aan de andere kant van onze bol.

    Like

  2. Opapaco schreef:

    Aan de kindjes van Jan en Barbara : lieve Rianne, Arthur en Lucas, jullie hebben een papa die vanalles kan (Defenders repareren, moeilijke wegen uitkiezen en andere auto’s uit de modder sleuren, reisdromen verwezenlijken enz.).
    Maar wist je dat jullie papa voor hij op reis vertrok een wereldrecord gevestigd heeft? Samen met zijn ploeg van de Maersk Venturer, de boot waar hij op werkte, heeft hij de diepste petroleumput geboord die ooit gemaakt werd : 3403 meter onder het zeepeil. Vandaag kregen wij een persartikel binnen met meer uitleg en foto’s. We zullen dat straks nog doorsturen.

    Jullie hebben niet alleen een papa om fier op te zijn, maar ook een mama uit de duizend! Met zulke ouders kunnen jullie alles aan!

    Vergeet niet de groetjes te doen aan alle walvissen, pinguïns, zeekoeien, zeeleeuwen, honden, lama’s en andere dieren die jullie nog tegenkomen.

    Dikke kus en knuffel

    Liked by 1 persoon

  3. opma schreef:

    Nina& opa, ook dit is helemaal juist … en, volgens ons zullen ze alle weddingsschappen winnen! Zeker de op zichzelf.
    Doe het hen maar eens na. Om echt fier op te zijn, zo een kinderen en kleinkinderen. Leuk hé!
    Nog veel “courreuge” aan de avonturiers!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s