Chocomousse in Chascomús

Dinsdag 5 oktober 2016. Na een spannende autosaga rijden we uiteindelijk Buenos Aires buiten. Natuurlijk is het net spitsuur en dus doorkruisen we de stad van Noord naar Zuid over de superdrukke Avenido de 9 de Julio om het extra spannend te maken. De toeter werkt, de remmen ook, een Defender is onbreekbaar!

Barbara test onze nieuwe navigatie apparatuur en de omgeving test Barbara haar navigatie skills. Beide doen het goed en na anderhalf uur staan we op een mooie camping in Punta Lara vlak aan het water in een wat speciale omgeving. We kregen het advies van de vriendelijke eigenaars om vooral niet naar rechts de weg op te gaan. Aan de linkerkant van de camping was wel veilig. Ondanks onze roestige camper skills zetten we de tent snel op en zijn we ruim voor het donker klaar met ons campement. We vieren onze vrijheid in een plaatselijke pizzeria (links op de weg tov de camping) met donker bier en pizza met VEEEL kaas. Na drie pizza’s met ons vijven ‘Jaak te hebben gemaakt’ rollen we in onze slaapzak. Dat we de witte tent net onder een lamp hadden gezet is maar een klein beginnersfoutje. Zo besparen we weer op de batterijen van onze zaklamp. Onder de begeleiding van een ‘klep-klep, klep-klep, klep-klep’ kikker (?)vallen we in een diepe slaap.

Na een goede nachtrust pakken we in en rijden naar onze volgend stop en camping in Chascomús. De naam van dit stadje werkt tot de verbeelding. Chascomús > chocomousse. We hebben geluk, in de plaatselijke supermercado verkopen ze chocomousse! Of toch iets dat er op lijkt, dus we hebben al meteen een dessertje voor de avond. Het weer is helaas niet zo zoet, het is vooral koud. Hoewel we 2 nachten planden in deze mooie camping, kramen we na 1 nacht op met het plan om elders een Airbnb of dergelijke te boeken om ons op te warmen en ons eens goed te wassen. We stinken alle 5 uren in de wind!

Onze neus leidt ons naar Pinamar aan de Atlantische kust. De weg is lang en recht, dwars door de laagvlakten, enkel afgewisseld door gigantische kuddes koeien, een (verlaten) trein spoor zonder signalisatie en een estantia (grote boerderij) omringd door bomen.

Op deze wegen (of autostrades?) mag je meestal 110 kilometer per uur rijden, onafhankelijk of het enkel of dubbel baanvak is. Ideaal voor de Defender! Cruise control op 110, blik op oneindig en verstand op nul! Laat die ezeltjes in het vooronder maar rustig draven tegen 1900 toertjes. Onze gestroomlijnde baksteen komt er wel! We worden wel door iedereen voorbij gestoken….. Het is wel rustig rijden zo, maar ik zou toch iets meer afwisseling wensen.

We komen zonder dat we het weten in een nogal mondaine badplaats terecht. Het lijkt hier een beetje op Keerbergen. Mooie villa’s in een beboste omgeving, met de dikste auto’s voor de deur die we tot nu toe zagen in Argentinië. De wegen zijn een echte speeltuin voor de Rolls Roys onder de 4×4’s: wegen met los zand…

In ons piepkleine huisje, hebben we even met vuur gespeeld. Toen ik het gasvuur aanstak was er een ‘klein’ steekvlammetje dat Barb haar hart even deed stilstaan, of was het overslaan? We kregen de gas ook niet meer uit. We zijn dan maar buiten gaan staan, want een gaskraan om dicht te draaien vonden we ook niet. Een uur hebben we buiten staan wachten op hulp. De klusjesman die uiteindelijk op onze vraag de boel kwam repareren heeft de hoofdkraan dichtgedraaid in de technische ruimte en ons een ander onderkomen gegeven. We hebben schijnbaar weer gelukkig gehad!

Op vrijdag is het rotweer. Koud en regen, maar wij zitten warm en droog. Vandaag is het de uitgelezen schoolwerkdag. Tegen 16u30 lijkt het wat opgeklaard en gaan we te voet naar de Supermercado die 4 km verder ligt. Maar onderweg komen de wolken opzetten en grote donkere wolken dreigen… Gelukkig komt de meeste regen eruit als we in de winkel wat voorraad inslaan. Op weg terug naar ons huisje besluiten we langs het strand te wandelen. Desondanks de dreigende lucht, blijven we droog. En vooral, we zien de mooiste regenboog ooit die zich over de Atlantische Oceaan uitstrekt. Wat zijn we toch geluksvogels!

img_5326

Mardi 5 octobre 2016. Finalement on quitte Buenos Aires. Evidemment en plein heure de traffic. Nous traversons l’Avenido de 9 de Julio du Nord au Sud du ville, ca nous fait tester le claxon et les freins a fond, mais un Defender est incontournable!

Les systems de navigations sont testés par Barbara et l’environnemet teste les qualités de navigation de Barbara. Ca match, donc une heure et demie plus tard, nous arrivons a Punta Lara, un petit village un peu bizarre avec de la Police partout. Est-ceci l’Argentine en dehors de Buenos Aires? Camping Bahia est le seule camping dans le coin mais est quand-meme vide. Il est ouvert, le terrain est bien clôturé et la dame du camping est hypersympa donc on tente notre chance. Nous restons la nuit et dormons super bien, toujours super contents d’avoir deliber notre voiture.

Le lendemain nous rangeons la tente et on se dirige vers Chascomús. Une ville dont seulement le nom attire. On le retient en pensant du ‘chocomousse’. On avait prevu de rester ici pour 2 nuits et de ranger tout nos affairs, mais le temps n’est pas super, le soir il fait fort froid. Apres une nuit dans le froid – et d’avoir deguster un bon chocomousse – nous decidons d’aller chercher une petite maison par Airbnb pour se chauffer et se laver en chaleur. Ahhh, la grande luxe!

Nous suivons le nez du Def qui nous dirige vers Pinamar, une ville à la côte Atlantique. Les routes vers Pinamar sont longues et droites. Les vues sont les mêmes pour des dizaines, centaines de kilometres. Des vaches, un chemin de fer sans signalization et des beaux fermes entourées par des arbres nous accompagnent sur la route.

La vitesse sur cette (auto)route est limitée a 110 kilometres/heure. Une vitesse de pointe idéale pour notre brique aerodynamique. Cruise control sur 110, et les 200 chevaux pensionés font le reste….quand-méme, nous sommes passés par chaque voiture!

Notre chalet à Pinamar se trouve dans un endroit mondaine. Carilo (partis de la ville) est un peu comme Keerbergen en Belgique. Des villas bien chiques dans une zone boissée avec des grosses bagnoles devant les portes. Les chemins par contre sont fait par du sable, un vrai plaine de jeux pour mon Defender! Nous sommes contents d’arrives dans le chaud, mais notre petit chalet nous offre encore une surprise. En ouvrant le feu gaz pour pouvoir cuisines, une flamme sort et me met presque ‘à poile’… Le coeur de Barbara s’arrête, mais recommence heureusement à battre… Vue que nous pouvons plus éteindre le gaz, nous nous échappons de la maison et essayons de trouver de l’aide. Après quelques temps, nous sommes en contact avec ‘le bricoleur du parc’ qui vient nous aider par fermer la valve principale du gaz. Il nous offre heureusement de changer de chalet et donc après une heure on se retrouve finalement dans le chaud.

imageLe temps toujours mauvais, nous restons le lendemain a l’interieur et on s’occupe des devoirs de l’école. Fin d’après-midi nous marchons au magasin et faisons une bonne promenade – bien pour les cerveaux excédés ☺️. En marchant, le ciel au dessus de nous se couvre des nuages foncés, mais nous restons secs pendant tout le tour. En retournant à la maison par la plage nous sommes bien gatés par la nature: un enorme arc-en-ciel se dispose en dessus l’oceane. Quelle scène inoubliable!

Advertenties

4 reacties op ‘Chocomousse in Chascomús

  1. Opapaco schreef:

    Hey Jan en Barb en jonge globetrotters,

    Niet te veel chocomousse eten en zorgen dat je geen Gas-boete krijgt…
    Jan, nu de Bijvoordestraat helemaal opgebroken is en we nog tot eind volgende week slechts via de zandgroeve de bewoonde wereld kunnen bereiken, missen we de Defender!

    Hou het veilig ginder en vraag aan de plaatselijke Frank Deboosere om eens beter zijn best te doen voor goed weer.

    Toi toi en dikke kus aan iedereen,

    Opapaco

    Like

  2. GENE schreef:

    Contente de vous lire et de voir que cette aventure se passe à merveille !bisous à vous partager !Biz spécial à Lucas de Charlie (bonjour Lucas , tu vas bien ?c’est chouette ?on a regardé votre blog avec Mme Emilie …)Gene et co

    Like

  3. Bea schreef:

    hey hey,
    Dat klinkt goed. Wel wat voorzichtig zijn he als jullie met vuur spelen! Lees ik hier dat Juf Barbara ook van start is gegaan in haar nieuwe ‘job’ 🙂

    tot hoors!
    grts Bea

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s