Slikken en doorgaan?!

Hola!

Enkele dagen verder, enkele illusies armer en vooral heeeeeeel wat euro’s armer (als dat maar goed komt met ons strikte reisbudget!)…
De voorbije dagen in Buenos Aires waren eerder bewogen.
Maandagnamiddag mochten we naar de logistieke firma die onze auto zou releasen om enkele praktische afspraken te maken. Met deze afspraken kwam natuurlijk ook een factuur. Een factuur om U tegen te zeggen! We vielen van onze stoel als we zagen wat het ons zou kosten om onze wagen door de douane te krijgen en uit de haven te mogen rijden. De prijs was meer dan 2 keer de kost van de handling fee in Antwerpen én de verscheping samen! We hadden een enorm “ripped off” gevoel en zijn dus zwaar in discussie getreden. Na wat beloftes van discounts etc zijn we ’s anderendaags teruggekeerd naar het bureautje van onze contactpersoon en zijn tot een akkoord kunnen komen. Weer een hele boel van ons reisbudget erdoor (aaauw!), maar we moeten verder. Op hotel blijven in Buenos Aires is geen optie.

Donderdag, ten laatste vrijdag, zou onze auto beschikbaar moeten zijn. Maar in afwachting besluiten we vanuit BA vliegtuigtickets te kopen naar de watervallen van Iguazú, die 1300 km ten noorden van Buenos Aires liggen. We zouden deze bezienswaardigheid sowieso doen, maar vinden het een goeie oplossing om er nu naartoe te vliegen en die kms al van onze route te kunnen schrappen. We vinden via internet tickets aan een aanvaardbare prijs en boeken deze met onze creditkaart. Safe and settled, dachten wij.
Deze ochtend, de dag van ons vertrek uit BA nr Iguazu stellen we vast dat er een probleem is met de booking. Deze is geannuleerd wegens een probleem van betaling, desondanks de bevestiging die we eerder kregen… 😁😁
De receptie van ons hotel brengt terug rust. Het is makkelijk om tickets te boeken in de luchthaven zelf net voor vertrek. Dat daar een meerprijs bij zou komen leek ons erg logisch. Dat de tickets uiteindelijk meer zouden kosten dan onze tickets Brussel-Buenos Aires was niet ingerekend. Skippen die handel en alweer de plannen omgooien! Gelukkig wil ons hotel ons nog voor een extra nachtje huisvesten en plannen we ons programma rond het ophalen van de auto.
De kinderen zijn de voorbije dagen heel erg geduldig moeten zijn. Ze hebben -tot hun grote frustratie- vaak moeten wachten voor grote mensen discussies en hebben zich heel flexibel moeten opstellen na al onze programmawijzigingen.
Onze dag morgen staat dus in hun teken. We reizen af naar Tigre, een eilandje in de Rio de la Plata net voor BA waar speel-en waterplezier ten over is voor kinderen. Hopelijk schijnt het zonnetje even mooi als de voorbije dagen en komt er niets of niemand anders roet in ons eten gooien…


Et quelques jours après, nous nous réalisons que voyager n’est pas toujours gaie. On a déjà eu nos problèmes. Après un weekend de visiter Buenos Aires, on avait envie de recuperer la voiture et commencer la route. Vue que la voiture est arrivée ce dimanche, nous étions prets de partir. Mais les Argentinas ont décidé autrement. Comme on était déjà au courant, il fallait compter plusieurs jours pour pouvoir passer la douane. Mais le plus grand problème est que la société logistique nous facture un montant super élevé! Nous avons fort discuté ce prix et on a même pris contacte avec des autres sociétés logistiques pour avoir leurs devis.
Finalement on a trouvé un accord avec la société qui s’occupe de notre voiture. Le prix a payer est toujours plus élevé que nous avons calculer, mais il faut qu’on avance!

En attendant de notre voiture, nous avons eu l’idée d’aller visiter les plus beaux cascades du monde (on dit) “les Cascades de Iguazú” en avion (au lieu de faire la route de 1300 km en voiture). J’avais trouvé des tickets par internet pour nous 5 à un prix acceptable. Mais la réservation a connu des problèmes et donc… ce matin nous nous sommes levés et ont appris que nous n’avons PAS de tickets d’avion. Grrrr!
Après un passage à la réception de l’hotel, on était rassurés. On pouvait acheter des tickets à l’aeroport le jour même. Facile!
Mais….. quand on est arrivé là, les tickets vendus coûtaient plus que nos tickets d’avion Bruxelles-Buenos Aires! Encore une fois décu… 😒
Retour à la centre ville de Buenos Aires et à notre hôtel qu’on avait quitté ce matin. Heureusement qu’ils avaient encore une chambre de famille.

Demain on prévoit une journée pour les enfants vue qu’ils ont eu plusieurs moments difficules d’être patients ces derniers jours.
Et Iguazú, on fera quand même une fois qu’on possède de notre Def.

Bonne journée à vous!

Advertenties

Buenos Aires

Ken je dat gevoel, je voeten versleten tot onder je knieën, misschien zelfs tot net boven je knieën? Dat is wat wij voelen na 2 dagen non stop rondkuieren doorheen ontelbare straten en wijken van een grote stad. De kinderen klagen niet, die stappen gewoon verder. Echte citytrippers!!

We hebben ondertussen Buenos Aires in verschillende, en bijna alle facetten ontdekt. Te voet, per bus, in de taxi en de metro. Als een echte wereldstad heeft ze vele gezichten. Mooie rijke buurten wisselen met arme(re) wijken, het mondaine leven steekt af t.o.v. de families – vaak met nog hele jonge kinderen  –  die op oude vuile matrassen of in kartonnen dozen slapen. ’s Avonds komen de ‘cartoneres’ buiten. Dat lijken afvalsorteerders te zijn, maar dat sorteren heeft een reden. Op deze manier redden ze de nog bruikbare zaken en etensresten voor eigen gebruik.

We doorkruisten een groot deel van de stad: via Palmero Soho (de artistieke buurt, beetje Camden Town) naar San Telmo (volkse buurt), langs de modernistische bloem, over Downtown met de Plaza de Mayo tot aan het mondaine Puerto Maduro – de opgewaardeerde havenwijk.

Tussendoor genieten we van het lekkere en exotische eten, de andere kleuren en geuren, de tangodansers op straat ‘s namiddags. Lucas zag het alsof er ‘een meneer  knopen aan het leggen was in een mevrouw’… Uhuh!

Morgen gaan we onze auto ‘vrijtekenen’ bij de forwarder van de shipping company. Hopelijk doet de douane er niet te lang over om onze auto vrij te geven, want we vingen hier al op dat dat tot 10 (!) dagen kan duren. En dat… dat zien we niet zitten.

image

‘Un kilometre à pied, ça use ça use, un kilometre à pied, ça use les souliers!’
Après deux jours de marche comme des millitaire, ou des citytrippers, nous sommes bien fatigués. Les enfants par contre montrent aucun signe de faiblesse. Ils courent, sautent, … comme des jeunes chiens  et restent toujours plaine d’énergie.

Ce matin, nous avons passé notre première matinée d’école: en ‘classe’ (dans l’hotel) mais aussi en pratique dans une belle boutique de antiquités avec des globes mondiales qui ont servis pour un petit cours de géographie sur place. Les gens autour de nous s’arrètaient et souriaient en nous regardant.

Buenos Aires est une ville très variée, avec des quartiers mondaines, des quartiers plutôt populaire, des quartiers artistiques et connaît des habitants très riches ainsi que des gens très pauvres. Les enfants sont impressionés de voir des entières familles dormir dehors sur des vieux matelas ou des cartons. Rianne a déjà preparé un petit cadeau à offrir au première famille qu’elle rencontrera demain.

Mais nous avons également vu les beautés dans les rues: des jeunes qui dansent du hiphop, le tango et des autres dances latinos à 15h de l’après-midi.

Demain nous pouvons finalement dédouaner notre Defender. Espérons que tout se passera vite, parce que nous avons déjà entendu que nous pourions attendre jusqu’à 10 jours… Et nous sommes impatients de commencer notre tour.

Arrival

Yep we made safely and sound to Buenos Aires. We joint an AirEuropa A330/200. This type of plane is build since 1991, and we could tell that ours was one of the first if not a prototype. To give an example: my screen, like many others, did not work. Luckily enough the ones from the kids did. It saved the day, since the ipod’s have been discharged during the waiting time in Madrid, and no USB charge points were available on the plane.
Thus once we landed we loudly applauded for the brave pilot who guided us through our first adventure.
Little we knew about what was following. A luggage handling strike, thus all belts stopped and thousands of people awaiting for there belongings or minimal some information when to receive same. We waited from 8h till midday until the luggage belts started working again. With only a 1/2 kg of M&M’s our three young travellers done very well during this boring and tiring morning. We are proud of them!

After a 30′ taxi drive, arranged by a very friendly Argentina, Miguel, we arrived with our 69 kilo’s of luggage in a very nice hotel, Tribeca. The beautiful room was available @ 14.00 thus we spend the waiting time ordering some good food. By 15.00 we killed the jet-lag with a little afternoon nap.

Once washed and dressed for a fresh evening, down town was our playground. Equipped with a map we got lost downtime strolling through small roads, enjoying this busy city centre, sight-seeing in the streets with the trees full of fresh leaves. Indeed spring started in Buenos Aires!

Bye bye Belgium!

Hello vrienden et amis!

This is it. We zijn weg! Na een aantal drukke dagen thuis, verlieten we onze heimat deze namiddag met als bestemming… een groot avontuur.  Zuid-Amerika, zet je schrap!

Ca y est, nous voilà partis pour la grande avonture! Ce midi nous avons quitté la maison, conduit par Nina et Opa (dank u M&P) pour finalement commencer notre grand voyage long attendu. Let’s go!

Verzorg jullie! Soignez vous!

Groetjes uit/ bisous de Madrid.

JBRAL

imageimageimage

J-7!

Over EXACT 1 week start ons groot avontuur. De kinderen gaan nog vol overgave naar school, Jan is al een tijdje vrij en vandaag heb ook ik mijn laatste werkdag gehad. Joepie! 😀

Ondertussen doen we de grote schoonmaak thuis en zorgen voor heel wat andere praktische zaken ivm ons vertrek.

Verder nemen we vaker en vaker afscheid. Maar dit is geen adieu, het is een “tot weerziens”!


Encore exactement une semaine, avant que notre avion décole à Bruxelles! Les enfants continuent entretemps à aller à l’école. Jan range la maison et s’occupe des affaires pratiques. A partir d’aujourd’hui je peux lui aider à fond, j’ai fini le boulot! 😀

On ne dit pas “adieu”, mais “au revoir”.

Barbara